Thursday, November 6, 2014

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဟာ ေဒါက္တို္င္လား။( ၉-၁၀-၂၀၁၄)

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဟာ ေဒါက္တို္င္လား။( ၉-၁၀-၂၀၁၄)

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဟာ ေဒါက္တို္င္လား။( ၉-၁၀-၂၀၁၄)

 

 

NDF ေတြ စဥ္းစားၾကဖုိ႔။

အာဏာရွင္ေဒါက္တိုင္ပါတီလုိ႔ ေျပာေနၾကတယ္။

 

NDF ဟာ ၂၀၁၀ တုန္းက သမိုင္းရဲ့လုိအပ္ခ်က္အရ ေပၚလာတဲ့ပါတီ။

ေၾကာက္သူေတြ၊ ေၾကာက္တတ္သူေတြ၊ ေခါင္းေရွုာင္တတ္သူေတြ ေရွာင္ေျပးေနၾကတုန္း

ငါတုိ႔လုပ္မွျဖစ္မယ္ေဟ့ ဆုိျပီး ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့နဲ႔ ရင္ဆုိင္ၾကမယ္ေဟ့ဆုိျပီး

ဘာမတတ္၊ညာမတတ္၊ ဘာမသိ၊ညာမသိနဲ႔ လုပ္ရမယ္ေဟ့ဆုိတဲ့အသိတစ္ခုနဲ႔

၀င္ေရာက္ခဲ့တဲ့ပါတီ။

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ့ ေသြးနဲ႔ေခၽြးနဲ႔ရင္းျပီး တည္ေဆာက္ခဲ့ရတဲ့ပါတီ၊

အခက္အခဲမ်ိဳးစုံ၊ အတုိက္အခတ္မ်ိဳးစုံ၊ ပုတ္ခတ္ေ၀ဖန္မႈမ်ိဳးစုံၾကားကေန

မတုန္မလႈပ္နဲ႔ ဇြဲရွိရွိနဲ႔ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ ပါတီ။

 

 

သမုိင္းလုိအပ္ခ်က္အရ လုပ္ရတာမို႔ ပါတီအၾကပ္အတည္းျဖစ္ခ်ိန္မွာ ပါတီနဲ႔အတူမရပ္တည္ႏုိင္ခဲ့တာကို

မွားပါတယ္ဆုိျပီး ျပန္ေျပာၾကတဲ့သူေတြထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔မပါ။

ႏိုင္ငံေရးမလုပ္ဘဲ လူမႈေရးပဲလုပ္မယ္ဆုိတဲ့ ပါတီအဖ်က္ခံၾကတဲ့ မဟာေခါင္းေဆာင္ၾကီးေတြနဲ႔

ေရြးေကာက္ပြဲကိုျဖတ္သန္းမွ ဒီမုိကေရစီလမ္းအစကိုသြားႏိုင္မွာမို႔ ပါတီရွိသင့္တယ္ဆုိတဲ့

အဖ်က္မခံခ်င္ၾကတဲ့ ႏုိင္ငံေရးကုိဆက္လုပ္ၾကမယ့္ဆုိတဲ့

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ပါတီေခါင္းေဆာင္ၾကီးေတြရဲံ႔ အေတြးက ကြာမွကြာ။

ဘယ္သူမွအားကုိးစရာမရွိလို႔ ကိုယ့္စြမ္းကို္ယ့္စနဲ႔ ကုိယ့္အားကုိယ္ကုိးျပီး

ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးေလာကထဲမွာ တုိး၀င္လႈပ္ရွားေနတာ ၂၀၁၀ကေန ယခုအခ်ိန္ထိပါ။

(ကုိယ္မွ အားကုိးစရာမရွိေတာ့ ဘယ္တတ္ႏုိင္မလဲ၊ ကုိယ့္အားကုိယ္ကုိးေပါ့)

 

 

 

ညီညြတ္ႏုိင္လိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ေပမယ့္ သစၥာေဖာက္ဆိုတဲ့ စကားလုံးတစ္လုံးေအာက္မွာ

အရာအားလုံး ေၾကြမြသြားခဲ့တယ္။

ဘယ္တတ္ႏုိင္ပါ့မလဲ။ သင္ပုန္းေခ်ေရး၊ အာဃာတမထားေရး၊ သဟာဇာတျဖစ္ေရး၊

မုဒိတာပြားေရးေတြဆုိတာ ကုိယ့္ပါတီအတြက္မွ မဟုတ္တာ။

သေဘာထားနဲ႔စီတ္ထားကလည္း ရွင္းရွင္းၾကီးကုိ ေတြ႔လုိက္ရျပီးသားပဲ။

ဒီေတာ့လည္း ကုိယ့္အားကုိယ္ကုိးျပီး အားလုံးတုိင္တုိင္ပင္ပင္နဲ႔ ေရွ႕ဆက္သြားၾကခဲ့တယ္။

ေျပာင္းသူေျပာင္း၊ ကူးသူကူး၊ ထြက္သူထြက္နဲ႔ ကယိမ္းကယို္င္ျဖစ္သြားမယ္လို႔ ထင္ေနေပမယ့္

ထင္သလို မယုိင္သြားပဲ ပုိက်စ္သြားခဲ့တယ္။

လုပ္ႏုိင္သမွ် လႊတ္ေတာ္တြင္း၊လႊတ္ေတာ္ပမွာ ဒီမုိကေရစီအေရး၊ ႏိုင္ငံအေရး၊ ျပည္သူ႔အေရးေတြကို

လုပ္ခဲ့ေလေတာ့ အားကုိးရွာစရာေပ်ာက္ေနသူေတြက ပါတီကိုအားေပးလာၾကတယ္။

ဒီေတာ့လည္း တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ပါတီရုံးကေလးေတြ ဟိုျမိဳ႕ဒီျမိဳ႕ေတြမွာ ဖြင့္လာႏိုင္ခဲ့တယ္။

ေအာက္ေျခကလည္း ေအာက္ေျခအလိုက္ ျပည္သူေတြရ့ဲ အေရးေလးေတြကို ကူညီေပးနိင္ခဲ့တယ္။

အဲ့ဒီေတာ့လည္း လုပ္ေပးေပ်ာ္တယ္။

လႊတ္ေတာ္မွာ ေျပာႏုိ္င္သေလာက္ေျပာတယ္။

ေမးႏုိင္သေလာက္ ေမးတယ္။

လုပ္ေပးသင့္တာေတြကို ဆုိႏိုင္သမွ် ဆုိတယ္။

အၾကံျပဳခ်က္ေတြကို ထုတ္ျပန္ႏုိင္သေလာက္ထုတ္ျပန္၊ ေပးႏုိင္သမွ် ေပးခဲ့တယ္။

ကိုယ္လုပ္ႏုိင္သေလာက္ ပါတီက လုပ္ခဲ့ပါတယ္။

 

 

 

အခ်ိဳးက်ကိုယ္စားျပဳစနစ္ဆုိတဲ့ ပီအာတင္လုိက္တာနဲ႔

၂၀၁၄ မွာ ျမန္မာျပည္တုန္ဟီးသြားေအာင္ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။

၂၀၁၂ တင္တုန္းက တုတ္တုတ္မွမလုပ္တဲ့ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး

ဒီတခါေတာ့ သြက္သြက္ကုိ ခါသြားပါေလေရာ။

ေတာင္ျပိဳကမ္းျပိဳေမွ်ာ္မွန္းၾကသူေတြ ပုိအထိနာပါေလေရာ။

သြားရမယ့္ခရီးက ျဖစ္ခ်င္တာေတြထက္ ျဖစ္သင့္တာကို ပိုစဥ္းစားရမယ့္အခ်ိန္မွာ

ျဖစ္ခ်င္စိတ္ေတြမ်ားၾကတဲ့သူေတြက ကၽြန္ေတာ့္အေခၚ ျခင္သမားေတြ

တံဆိပ္ေတြကပ္ေပးလိုက္တာ ေဒ၀ဒတ္အဆင့္ေတာင္ ေရာက္သြားေလရဲ့။

က်န္တာကေတာ့ အေသးအမႊားကေလးေတြ ျဖစ္ကုန္ျပီ။

ႏုိင္ငံတကာမွာ ဒီမိုကေရစီပုိက်ျပီး လူထုကုိပိုကုိယ္စားျပဳႏုိင္တဲ့စနစ္

ကုိယ့္ႏုိင္ငံမွာေတာ့ ျပည္ဖ်က္မယ့္စနစ္။

 

အဲ့ဒီေတာ့လည္း ခင္ဗ်ားတုိ႔လည္း ခင္ဗ်ားတုိ႔ျမင္တဲံအျမင္နဲ႔ေျပာ၊

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လည္း ကုိယ္ျမင္တဲ့အတုိင္းေျပာ။

လူတစ္ေယာက္ေျပာသလို ပိုျမင္ၾကည့္ပါ၊ ပိုေတြးၾကည့္ပါဆိုတာကိုပဲ

ထပ္ေျပာရမလို။

 

 

ျဖစ္ေနတာ၊ ျဖစ္ႏိုင္တာ၊ ျဖစ္သင့္တာ၊ ျဖစ္ခ်င္တာေတြက

နီးနီးေလးေတြနဲ႔ ေပးတဲ့အေျဖေတြက တစ္ကမာၻ့စီျခားေနတယ္။

 

ဒီေတာ့လည္း ပုိေတြးၾကေပါ့ဗ်ာ။

အားကုိးရွိသူက အားကုိးနဲ႔ေျပာတယ္။ လုပ္တယ္။

အားကုိးမရွိသူကေတာ့ ကုိယ့္ေျခေထာက္ေပၚကိုယ္ရပ္ျပီး

ကိုယ္ျမင္တာကို ေျပာတယ္။လုပ္တယ္။ ေတြးတယ္။ ဆင္ျခင္တယ္။

ျပီးေတာ့ အခ်င္းခ်င္း အျမင္ဖလွယ္တယ္။ ေဆြးေႏြးတယ္။ တုိင္ပင္တယ္။ ညွိႏိုင္းတယ္။

ျပီးမွသာ ဘာဆက္လုပ္သင့္တယ္ဆိုတာကို ဆုံးျဖတ္ျပီး လုပ္ကုိင္ၾကတယ္။

 

 

အဲ့ဒီေတာ့လည္း ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး တစ္ေခတ္ေျပာင္းမယ့္အခ်ိန္ကို

ေစာင့္လုိက္ဦးမယ္။

အဲ့ဒီေတာ့မွပဲ လုပ္ရကိုင္ရတာ လယ္ဗယ္တူသြားၾကမယ္။

မုိးကုတ္ကုိတိုး( ၉-၁၀-၂၀၁၄)

#to be happy#

$$ kotoetoe $$

No comments:

Post a Comment